woensdag 29 augustus 2018

Vårdcentral deel 3: Poop sample? Poepsimpel

Vergeef mij de nogal plastische titel van deze blog. Maar dat zijn de zaken waar ik tegenwoordig mee moet omgaan. Life as it is, the Swedish version. Geen glitz en glam, the real stuff. Voor ik aan mijn vervolgverhaal begin, maak je geen zorgen, ik zal niet (te veel) in details gaan.

Kies voor de nul

Vandaag had ik een mega-doorbraak in de medische saga. Braafjes heb ik om 8u naar de Vårdcentral gebeld. (Degenen die dit rampscenario op de voet volgen zijn mee, de rest leest best de 2 voorgaande blogs.) Maar ik kon na 5 keer bellen nog altijd niet aan de instructies uit. "Druk 2, geef je persoonnumer en nummer van elektronische bankkaart in", oh neen, dat is het niet... Opnieuw beginnen... "druk 1... bel 112 bij een noodgeval", oeps, neen, beter ook niet doen of er staat hier subiet een ambulance op mijne oprit. "Bij een acuut probleem".... ja, dat is het! "... surf je naar onze website en maak je een digitale afspraak met de dokter". Oh, help, dat is het ook niet! Dus met de moed der wanhoop heb ik dan maar weer "druk 0 voor Engels" gedaan. Zeer toepasselijk, want ik voelde me wel een nul om 8u20. Iets simpel als een persoon van vlees en bloed (en oren aan zijn hoofd) aan de lijn krijgen ging niet gebeuren.

De verlossing

Waarschijnlijk klonk mijn ingesproken boodschap wanhopig genoeg want ik kreeg een uurtje later een telefoontje van een (deze keer wel) vriendelijke secretaresse die me de verlossende mededeling deed dat ik VANDAAG om 14u een afspraak met de dokter had. Ik viel bijna van mijn stoel. Letterlijk. Dus die donderwolken van 4 tot 6 weken wachten zijn ineens geweken voor de heldere stralen van efficiënte dienstverlening.

Hendrik de hippie Viking

Raar te zeggen dat ik content was naar de dokter te kunnen gaan. Tot ik natuurlijk (alleen trouwens) in de wachtzaal zat. Een hippie/nerdie persoon - staartje achteraan, kaal vooraan, broek opgetrokken tot aan zijn oksels - sloop iets na 14u binnen en mijn eerste gedacht was "hopelijk is dat mijn dokter niet". Twee keer raden... Hendrik was de naam. Een zeer timide, bijna teruggetrokken persoon, maar ik was vast van plan er het beste van te maken. Hendrik en ik hadden een missie. Eerst en vooral moest ik mij verstaanbaar maken, dus de uitleg van mijn kant moest in het Engels gebeuren. Daar was hij niet zo 100 procent happy mee, maar aangezien mijn Medisch Zweeds niet goed genoeg is en hij geen Vlaams sprak, moest het wel in de Angelsaksische taal gebeuren. Kan ik eraan doen dat die de Vikings in de pan hebben gehakt? Kunnen we het verleden niet achter ons laten Hendrik?

Poop sample

Het moet gezegd, ik voelde me helemaal niet opgejaagd (dat is het effect van een lege wachtzaal) en kon al mijn pijntjes en kwaaltjes uitgebreid omschrijven. Na Hendrik's consultatie moest ik bij een verpleegster mijn bloed laten nemen. Wel een beetje raar hé, zo in de namiddag? In België MOET dat nuchter gebeuren anders kloppen je waarden langs geen kanten. Na een minuut had ze 5 tubetjes gevuld. "Jij hebt dit nogal gedaan hé?" zei ik om het ijs wat te breken, niet de beste grap maar het was het enige waar ik op kon komen na een afname van een halve liter bloed. Haar Engels was niet zo goed, een terugkerend fenomeen in de Vårdcentral. Dokters en verpleegster die geen vlot Engels spreken? Ik vind dat zo raar. In mijn dagdagelijks leven kom ik zoveel verschillende Zweden tegen van alle leeftijden en die spreken allemaal een goed mondje Engels. Swat. Opeens sprak ze me over een poop sample. Ik had haar helemaal niet goed verstaan. De overgang van bloedafname naar een ontlastings-staal was me net niet subtiel genoeg. Ik heb een volwassene dat woord trouwens nog nooit horen uitspreken, dat is eerder iets voor 3-jarige kleuters die dringend naar de wc moeten. Feces is het correcte woord, oftewel stool en excrement is ook nog ok, maar .... poop?

Ok, ik heb het woord (en zijn nodige synoniemen) nu wel genoeg gebruikt voor 1 dag. We gaan ermee stoppen. Wel drukte ze mij er nog op (wat een passend werkwoord) dat ik het (trouwens minuscule) tubetje NIET volledig moest vullen, ALLEEN het (tienie mienie) lepeltje. "Euh, ok", was mijn verwarde reactie, "en moet dat NU gebeuren? Want dat gaat niet echt lukken onder zoveel spanning". Gelukkig mocht het tubetje mee naar huis. En daar stopt het verhaal nu ook. Er lezen misschien ook kinderen mee....

To be continued

dinsdag 28 augustus 2018

Vårdcentral deel 2

En het verhaal gaat verder...

Een paar dagen geleden kreeg ik een brief van de Vårdcentral. Alhoewel die eerder in de categorie 'nota' thuis hoort in plaats van 'brief. De mededeling is als volgt:
Hej. Du kommer att bli kallad till läkare inom 4-6 veckor.
Oftewel, vertaald naar het Nederlands: 'Hallo. Binnen 4-6 weken wordt je bij de dokter uitgenodigd.
Over summier gesproken. 4 tot 6 weken?! En welke dokter? Volgt er nog een 2e brief met een specifieke afspraak? Hej Tina of Mevrouw, kon er ook niet vanaf. Zo'n onpersoonlijke, koude, onmenselijke brief.

In persona

Dus ik vandaag in persoon naar de Vårdcentral om een vroegere afspraak af te dwingen. De Medische secretaresse van dienst was niet dezelfde als ik aan de lijn heb gehad en kon nog minder Engels. Ik drong sterk aan op een herziening van de afspraak, maar ondanks het feit dat ze al mijn gegevens en 'diagnose' in de pc voor haar neus kon aflezen, was het onmogelijk mijn afspraak te verzetten. Daarvoor ....

De wanhoop voorbij

... moet ik morgen om 8u bellen - naar nog een andere collega - en die zal dan een afspraak regelen in de namiddag voor een gesprek met de verpleegster om het probleem vast te stellen. 'Maar ik heb al mijn uitleg gedaan. Moet ik dan weer via een verpleegster? Kan ik niet rechtstreeks bij de dokter? Dit zijn wel heel veel tussenstappen en gaat dus wel even duren? En ik sta hier nu toch om mijn uitleg te doen, moet ik nu nog eens terugbellen om 8u 's morgens?'
Niets aan te doen of aan te veranderen blijkbaar. Toen we in China woonden zou ik dit 'Chinese toestanden' noemen, maar ik moet nu overstappen op 'Zweedse toestanden' of eerder Oostblok-landen toestanden. Amai, ze zijn hier wel achter qua medische zorgverlening. Ik ben benieuwd hoe het allemaal verder zal gaan. En of ik in het hele proces een bekwame arts zal treffen. En nu ga ik een Imodium en een Valium innemen.....

zaterdag 25 augustus 2018

Vårdcentral

Concentratiekamp

Het concept 'huisdokter' is hier niet gekend. Elke gemeenschap heeft zijn eigen 'Vårdcentral'. Letterlijk betekend het woord 'Zorg Centrale' maar persoonlijk vind ik dat die naam meer weg heeft van het een of andere concentratiekamp. Auschwitz, Dachau, Ravensbruck.... Vårdcentral past in het lijstje.

Wanneer je een medisch probleem hebt bel je naar deze centrale. Als je Engels spreekt moet je je naam, identiteitsnummer en telefoonnummer achterlaten (alsof je in een concentratiekamp bent terecht gekomen.) Je wordt dan teruggebeld, maar je weet niet precies wanneer. Heel stresserend want je mag je gsm niet uit het oog verliezen. Als je hun oproep mist moet je weer opnieuw beginnen. Dus bij elk toiletbezoek of zelfs onder de douche moet je een oog houden op je telefoon. Je wordt teruggebeld door een soort Medische secretaresse. Aan die persoon moet je je hele medische probleem uit de doeken doen. En daar heb ik eigenlijk wel wat problemen mee.

Waar is de privacy?

De Zweden zijn oh zo hard gesteld op hun privacy en staan enorm op hun persoonlijke rechten. En Zweden neemt de leiding wanneer het op ontwikkeling en vooruitstrevendheid aankomt. Maar je moet wel aan een niet medisch geschoolde persoon heel de inhoud van je medische kleerkast tonen. Ik kan me echt niet inbeelden dat ik in België naar mijn huisarts bel en aan zijn secretaresse die zijn afspraken beheerd moet uitleggen hoe regelmatig mijn stoelgang is.

In mijn geval was het Engels van de secretaresse niet zo goed, dus ik deed mijn uitleg in het Engels en zij stelde vragen in het Zweeds. Allemaal goed en wel, maar hoe gaat die informatie bij de dokter terecht komen? Ik belde ivm darmproblemen, maar voor hetzelfde geld verwijst ze me door naar een hersenchirurg. Het gaf me ook niet veel vertrouwen dat na een hele uitleg over hoe ik al jaren buikpijn en buikloop heb (voila, nu weet iedereen het) haar volgende vraag was of ik al Imodium heb geprobeerd. Dear miss, als ik daar mee moet beginnen moet ik Imodium bij het ontbijt, de lunch en mijn avondeten nemen. 'Dat is toch geen oplossing van het probleem?' was dus mijn antwoord. Wat had ze nu verwacht? Dat haar voorstel de oplossing van mijn probleem zou zijn? Eureka! Hallelujah! De hemel gaat open, het licht is gezien en alles is opgelost? Let's skip the doctor and ask the secretary, she's brilliant.

Geduld is een schone zaak

Na heel mijn uitleg en het nemen van (hopelijk de juiste) notities kreeg ik de mededeling dat ze mijn geval gaat voorleggen aan (hopelijk de juiste) dokter. Dat er dan contact met mij zal opgenomen worden door middel van een brief voor het maken van een afspraak maar dat dit wel enige weken (qua?!) kan duren en indien er zich iets acuut zou voordoen ik altijd mag terugbellen. Of misschien kan ik een brief sturen dan, of een postduif? Toen ik vroeg of ze mijn e-mail adres wilde hebben moest ze even lachen en zei ze dat het daar nog te vroeg voor was. OK, ik zal het doorgeven aan mijn groeiende darmkanker en vragen of hij het langzaam aan kan doen, niet te veel groei de komende weken graag.

On the bright side

Het voordeel van heel de situatie is dat ik dan tenminste iets weet te schrijven. Hilarisch of niet, het hele geval doet me de medische zorgverlening in België toch wel meer waarderen. Het is veel veiliger en geruststellend dat je een huisarts hebt waar je een vertrouwensrelatie mee hebt, die je al jaren kent - misschien zelfs van kleins af - en die nieuwe symptomen aan oudere weet te koppelen. Want weet ik veel wat mijn probleem is en bij welke dokter ik moet zijn? Ik ben toch niet naar een medische school geweest?
Ik vrees dat hier nog een lang staartje aan zal komen en kijk er tegen op om van-het-kastje-naar-de-muur-gestuurd te worden. Ik heb een hekel aan dokters en onderzoeken, maar mijn troost is dat ik alle ongemakken met jullie kan delen. Dus neem op voorhand maar een Motilium'ke in.

vrijdag 24 augustus 2018

Je blik op werpen

Plastic flessen en blikjes zijn geld waard. De grote supermarkten hebben automaten waar je elk item 1 voor 1 moet insteken - niet te snel want dan blokkeert heel het systeem en soms leest de scanner niet goed en dan moet je een paar keer proberen - verre van ideaal. Grote plastic flessen leveren 2 kronen op, blikjes en kleine flesjes 1 kroon. De waarde krijg je in de vorm van een bon die je alleen in dezelfde winkel kan omruilen voor geld of als korting gebruikt voor je aankopen.

Voordeel is dat je geen blikjes of flesjes in de goot of gracht zal vinden. Want er zijn mensen die er een bijverdienste van maken leeggoed te zoeken. Het is dus ook niet ongewoon om mensen te zien die door de vuilbakken rommelen of met half gevulde grote vuilzakken over hun rug door de graskant ziet snuisteren.

Nadeel is wanneer een supermarkt maar 2 leeggoed automaten heeft waarvan er eentje kapot is (er is altijd wel eentje die niet werkt) en er net iemand bezig is om zijn imposante collectie van verzamelde flesjes en blikjes in de machine te steken. Aan de gigantische zakken van 150 blikjes elk te zien weet je dan dat hij nog wel een tijdje zoet is. Dan kan je oftewel nog eens terugkomen na je aankopen (en toen was hij nog bezig) of je zak leeggoed weer meenemen naar huis (wat ik niet wou doen). In dit geval had ik geluk en mocht ik er even tussen komen met mijn bescheiden lading.

Allemaal zeer goed voor het milieu maar minder goed voor de stressgevoelige zielen.

dinsdag 7 augustus 2018

Dragør

Als je ooit in de buurt van Kopenhagen bent maar de drukte van de grote stad wilt vermijden en toch de Deense maritieme gezelligheid wilt ervaren dan is het dorp Dragør een goed idee. Het ligt maar 6 kilometer van de route van de snelweg E20 af, dus veel tijd verlies je niet op doorreis. 

Oude stadsgedeelte


Dragør is niet zo groot. Het oude stadsgedeelte met kleine gele huisjes en tjokvol charmante kleine details zijn een paradijs voor de (amateur)fotograaf. We hadden geluk met het weer. En ook de stokrozen en andere planten en bloemen lieten zich van hun beste kant zien.
Er zijn een klein aantal winkels en restaurants aan de rand (noorden) van deze wijk. En een lekker ijssalon waar vooral de softijsjes een royaal formaat hebben.

Haven


Een ander typisch deel van het dorp is de haven. Hier zijn een paar restaurants met terrassen gevestigd. Bestellen doe je aan de toog, waarna je een nummertje krijgt en een tafeltje mag kiezen. Veel keuze is er niet: zalm, haring of gepaneerde vis die je het beste aanvult met een - hoe kan het ook anders - frisse Carlsberg. Wij moesten nog allebei rijden, dus hebben we het bij water en cola gehouden, maar de räkorbroodjes waren overheerlijk en verfrissend.

Öresundsbrug

Vanuit Dragør heb je trouwens ook een uitstekend zicht op de Öresundsbron die toch wel een behoorlijk knap bouwwerk is. De brug/tunnelcombinatie legt een verbinding tussen Kopenhagen (Denemarken) en Malmö (derde grootste stad van Zweden). Voor een enkele overtocht betaal je bijna 60 euro. De tunnel aan de Deense kant is 4 kilometer lang en de brug aan de Zweedse kant 8. Op het hoogste bind zweeft de brug 57 meter boven het water. De hoogste pyloon is 204 meter en daar kan je niet naast kijken. Je herkent ze van ver. 

Volop te doen dus rond Kopenhagen! Meer verkennen volgt ongetwijfeld bij onze volgende doorreis. Wanneer die is valt nog af te wachten!




Carlsberg glas, maar er zit water in ;-)

zaterdag 4 augustus 2018

De zes vergeten reuzen van Kopenhagen

Tijdens de rit naar huis van België naar Zweden van vorig weekend hebben we ruimschoots de tijd genomen om de ruim 1400 km af te leggen. Twee dagen, 1 overnachting in Duitsland en een paar bezichtigingen onderweg. Kopenhagen heeft in het zuiden een mooie archipel en ook de natuur in het Westen is de moeite waard.

Thomas Dambo

Om meer toeristen naar de natuur buiten Kopenhagen te lokken heeft de artiest Thomas Dambo uit gerecycleerd hout 6 vriendelijke reuzen gebouwd en 'verstopt' in de bossen en heide van 6 minder bekende gemeenten. Ze zijn heel kindvriendelijk gemaakt en nodigen uit om erop te klimmen en erin te kruipen. Zelfs als volwassene kan je moeilijk weerstaan aan hun charme.

Zoektocht met kaart

Wij hadden slechts tijd om eentje te bezoeken, maar als je genoeg tijd hebt kan je aan de hand van een kaart op zoek gaan naar de 6 (je hebt wel een auto nodig). Wij hadden de GPS. De zes zijn: Teddy Friendly, Oscar Under the Bridge, Sleeping Louis, Little Tilde, Thomas on the Mountain en Hill Top Trine.
KAART om de Verborgen Reuzen te vinden

Hill Top Trine

De laatste reuzin hebben we bezocht omdat ze het dichtste bij de autosnelweg lag en Trine was geen trien, ze was vriendelijk en droeg Benjamin zelfs op handen.

Gelukkig propere voeten


Meer info:
http://thomasdambo.com/works/forgotten-giants/

donderdag 2 augustus 2018

Swimming in the sea

Omdat we nu eindelijk een 'echte' zomer hebben begin ik de Zweedse 'badcultuur' al wat beter te begrijpen. Ik heb mij er ook al verschillende keren schuldig aan gemaakt in de zee te zwemmen. De koude valt heel goed mee omdat het water ondiep is. Het water van de badplaatsen is tientallen meters slechts knie- of heup hoog, dus je moet al een behoorlijk eindje waden om iets dieper in het water te zakken. En achteraf op de warme rotsen liggen drogen hoort er ook bij. Veel properder dan op een zandstrand en wanneer de rots lichtjes helt ligt dat nog best prettig.

Een van mijn nieuwe gewoontes is op mijn joggingsroute van 10 km, na 7 km een pauze in te lassen aan 1 van de kleine verstopte inhammetjes die ik langs de kust heb ontdekt. Natte bezweete loopbroek, -shirt, en -schoenen leg ik te drogen in de zon en in mijn (deftig) loopondergoed zwem ik een paar minuten rond wat voor heerlijke afkoeling zorgt. Na een kwartiertje zonnebaden op de rotsen (af en toe schuif ik naar een nieuw droog plekje op) ben ik helemaal verfrist om de laatste 3 km naar huis te lopen. En daar zijn een paar kuitenbijters bij, want de looproutes zijn hier alles behalve vlak. Maar dan heb je ook af en toe fantastisch uitzichten en dat maakt het zeker de moeite waard.

Zandstrand, weinig volk, hidden treasure!

vrijdag 13 juli 2018

Mallorca dag 11 tot 14 deel 3

Cala Mondrago

Je merkt het, ik heb veel te schrijven over Mallorca. Maar deze blog is de laatste. En een van de beste. Na een paar uurtjes voetbal kijken (ja, er is zo iets gaande genaamd WK voetbal - voor vele mannen een onweerstaanbare drug), wou ik nog eens de kust zien. In ons 2e en 3e hotel zaten we landinwaarts en ik snakte naar een beetje blauw.

Wel, blauw wou ik en blauw heb ik gekregen! Het water van Mallorca is als dat van een tropisch zwembad. Dat komt waarschijnlijk door de rotsbodem en natuurlijk ook door het goede weer. Er zijn ontelbare inhammetjes en strandjes te verkennen, maar wij zijn een beetje bij toeval terecht gekomen in Cala Mondrago. Onze auto lieten we achter op de parking van het natuurpark van Mondrago en met niets anders dan een grote fles water zijn we naar de baai gewandeld. Toen we er bijna waren kwamen we uit de bebossing en het blauw leek wel een oase in de woestijn.

Cala Borgit

We hebben ons niet gevoegd bij de vele zonnekloppers of zwemmers maar zijn langs de kust beginnen wandelen en via een heuvel hadden we een prachtig zicht op de omgeving. Ook de baai ernaast, de Cala Borgit is een pareltje. Geen wonder dat er hier een paar jachten lagen. We hebben wel niet gezwommen in zee, maar voelden ons toch verfrist na zoveel natuurschoon. Het geeft veel voldoening de authentieke kanten van een vakantiebestemming te zien en niet heel de tijd aan het zwembad van het hotel te liggen.

Goodbye azuurkust, Paella, tapas, appelsiensap! Thank you Mallorca!

Cala Mondrago

Wandelpad tussen de 2 baaien

Cala Borgit


Mallorca dag 11 tot 14 deel 2

Soller

Omdat we enkel Port de Soller (de havenstad) hadden bezocht en er veel goeds word geschreven over Soller (de binnenstad), besloten we nog eens in die richting te gaan. Soller is niet groot, maar het centrum heeft een gezellig plein met vele - hoe kan het ook anders - terrasjes. En de Hoofdwinkelstraat is zeker ook de moeite waard om in rond te kuieren. Maar dan wel best voor of na de siesta, anders zijn de helft van de winkeltjes dicht.

Soller ligt in het Tramutana-gebergte en dat zie je rond je als je door het stadje wandelt. Het is een beetje alsof je in een Oostenrijks dorp bent, maar dan wel met +30 graden temperaturen. De tram die heel de dag rijdt om toeristen van en naar de haven te brengen rijdt door het centrum, vlak naast de kerk.




Plein in het centrum met fontein

Bergen op de achtergrond



Handelsmerk van Soller: appelsienen

Sa Luna hoofd winkelstraat

Mallorca dag 11 tot 14 deel 1

Op vakantie in een Zuiders land is het leuk om naar een lokale markt te gaan. De markt van Sineu werd op websites en reisgidsen aanbevolen wegens zijn authentieke karakter. En inderdaad, het stadje zelf is gezellig, met vele kronkelende straatjes en kleine pleintjes. Als je daar dan een paar honderd marktkramers en een aantal live-muzikanten aan toevoegt heb je de ideale cocktail voor een sfeervolle (maar drukke) markt. Niets voor Benjamin, dus die trok zich voor een uurtje terug in een cafeetje waar hij in alle rust zijn digitale krant kon lezen. Ik trok erop uit met mijn (ook digitale) fototoestel. En ja, ik weet het, het is een cliché, maar een beeld zegt meer dan duizend woorden, dus hier gaan we:

Sineu




Geitekaas







'Please don't eat us'

Sponzen uit de zee

Heerlijke mini 'smoutebollen'


Thinking outside the box

Mallorca dag 6 tot 10 deel 2

Drach

Bij temperaturen van rond de 30 graden kan het nooit kwaad even verkoeling op te zoeken. Dat kan je doen in het zwembad, in de zee, of... in een ondergrondse grot. In eerste instantie waren we er niet voor te vinden. We hebben al een paar keer grotten bezocht tijdens vakanties in Oostenrijk en Guilin (China), en zien Stalagtieten en Stalagmieten er niet overal hetzelfde uit? Toch kregen we in het hotel de aanrader eens naar Drach te gaan en aan de foto's te zien die ik op internet vond leken de grotten zeker de moeite waard. Als top op de kers kan je naar live klassieke muziek luisteren die op het ondergrondse meer word gespeeld.

En inderdaad, het stelde niet teleur. Prachtige verlichting, zeer comfortabele temperatuur, goed onderhouden en veilige wandelpaden. Na een paar honderd meter wandelen kwamen we aan een open, hellende ruimte vol met zitbankjes die uitkeken op water. 4 muzikanten zaten in een grote roeiboot die door 2 kleinere bootjes werden begeleid en speelden viool en piano. Heel speciaal wel omdat de akoestiek in de grot en op het water zo feeëriek was.

Porto Cristo

Na ons ondergronds avontuur was het tijd een terrasje op te zoeken in het nabijgelegen havendorp Porto Cristo. Na een beetje wandelen langs het haventje en het strand vonden we een ideale locatie waar we pizza's en verfrissend bier gemakkelijk naar binnen speelden. Kan ook moeilijk anders met zo'n uitzicht:


En dit zijn een paar foto's van de grotten:
Trapjes naar beneden


Onder in de grot overal helder water

De rotsen lijken wel bomen, of broccoli

Ondergrondse meer met rots in vorm van haaievin

'Kiekeboe'

vrijdag 6 juli 2018

Mallorca dag 6 tot 10 deel 1

Na een dag of 5 in hetzelfde hotel was het wel eens tijd naar een nieuwe locatie te gaan, meer in het zuiden van het eiland. Onderweg moesten we langs de hoofdstad Palma en die konden we niet zomaar laten liggen.

Palma

Omdat Palma een beetje overweldigend was en we geen idee hadden waar te beginnen hebben we ons geparkeerd in de ondergrondse parking gelegen aan de bekende kathedraal. Dat was een goede zet want de hop-on-hop-off bus begon zijn toer daar. Die bus rijdt je langs alle bezienswaardigheden en je kan op- en afstappen aan een 15 tal haltes. Onze eerste halte was in het centrum waar we na een lunch kleren hebben geshopt (voor Benjamin deze keer!). Palma heeft heel veel mooie oude gebouwen met zeer speciale details, sommige Jugendstil, andere lijken bedacht door een hallucinerende LSD-trippende architect of geschikt als decor in een pretpark. Er is ook een huis waar Gaudi zijn inspiratie heeft gehaald om later zijn bekende gebouwen in Barcelona te zetten. Een beetje gepikt dus. Omdat het nogal druk was in het centrum zijn we terug op de bus gesprongen. Vanop de bovenste verdieping was het leuk om rond te kijken.

Bellver

Iets buiten de stad ligt het enige ronde kasteel van Europa en dat wou ik wel eens zien. Het lag op de route van de bus, dus dat was handig. Het kasteel is niet heel groot, maar best de moeite waard om eens te zien en als bonus hadden we een fantastisch uitzicht over heel Palma en omstreken. Na meer dan 7 uren in Palma was het wel genoeg geweest en hadden we behoefte aan wat rust, dus vertrokken we richting hotel 2, op een half uur van Palma.

Es Lloquet

Ons hotelletje had de zeer toepasselijk naam 'The Secret place'. Volledig op het platteland gelegen. De kamer was zeer groot en ons terras lag op een hoek van het gebouw en was gigantisch. We hadden uitzicht op het Tramuntana gebergte in de verte en op 1 van de 2 zwembaden. Er waren maar 3 kamers in het gebouw (het domein had verschillende gebouwen), want onderaan was een groot salon en ontbijtruimte. Omdat het zo'n goed weer was aten we alle dagen buiten aan het zwembad... zalig!

En hier zijn een paar foto'kes ter verduidelijking van de uitleg:

Kathedraal van Palma

Hier is Gaudi zijn mosterd komen halen

Uitzicht op Palma vanaf Bellver kasteel

Hop on and off bus

Bellver ronde kasteel

Retraite nummer 2