'You can stay here till morning' zei de patron.
'Ok, we sleep here' antwoorde ik.
'No problem, i sleep over there, with 4 puppies'.
'Puppies?'
'Yes, you want to see them?'
Wat een overbodige vraag! Twee sloebertjes waren nog wakker en kwamen speels aangelopen toen hun baasje hen riep. Eentje bruin, het andere wit met roodbruine vlekken. Model labrador met de meest trouwe blauwe oogjes. Vier weken oud en sinds een week zindelijk. Blijkbaar worden ze om 4 uur 's morgens wakker voor hun maaltijd van melk en rijst.
De mensen werken hier ook hard. Om 6u30 worden de tafels klaargrmaakt, tegen 7u open voor ontbijt. Tot 22u30 is de keuken open. Dan opruimen om vervolgens eindelijk een paar uur te slapen. Ook in ons hotel zien we vaak hetzelfde personeel tijdens de ochtendbediening en 's avonds in het restaurant. En toch altijd goedgezind. Misschien heeft dat iets te maken met het gelukshormoon serotonine dat in het lichaam wordt aangemaakt door zonlicht.
Ik heb een medisch excuus gevonden om hier te komen wonen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten