Naar Toscane met Vacansoleil! Deel 3

Maandag 19 Juni - Castagneto Carducci

Vandaag staat het dorpje Castagneto Carducci op de planning. We rijden er in de late namiddag naartoe en nemen de tijd om er rustig rond te slenteren. Ook dit dorpje ligt op een helling en het is onze weg zoeken tussen de steegjes. Er zijn een paar gezellige winkeltjes met o.a. streekproducten, terrasjes en een gezellig marktje.

Het uitzicht is fenomenaal. We kiezen een tafeltje op het terras van restaurant L'Etrusco en zien de zon letterlijk enkele kilometers verder in de zee zakken. Ook als de zon onder is blijft het behaaglijk warm.

De zon zien zakken in de zee

Dinsdag 20 Juni - Bolgheri

Op weg naar Bolgheri kan je door een zeer indrukwekkende laan van cipressen rijden. Ongeveer 2540 bomen flankeren een 5 kilometer lange weg. Ze dateren van de 18de eeuw.

Omdat de weg perfect recht is kan je ver kijken. Hier en daar moet je over kleine heuveltjes rijden en als er niet te veel verkeer is loont het de moeite om een paar keer te stoppen om foto's te nemen.

Bolgheri is klein maar fijn met genoeg restaurantjes om eentje naar je zin te vinden. We houden het bij een aperitief van lokale wijnen met tapas. Bolgheri heeft zijn eigen parfumlijn, dus als je van lekkere geurtjes houdt ben je hier aan het goede adres.

Gezellig tafelen

Plaatselijke delicatessen

Terrasjes!

Wijngaarden van Bolgheri

Nieuw nestje

Living beneden

Ondertussen wonen we bijna een week in onze nieuwe 'chateau' in Hällsvik. Het is weer aanpassen en zoeken om al onze spulletjes en kleren een nieuw plaatsje te geven. En het is onvermijdelijk dat je vergelijkt met het vorige (fantastische) huis in Lilleby. De eerste dagen viel ons vooral op wat er minder goed was. Maar we beginnen nu te wennen en zien ook de vele pluspunten van dit huis.

Dit huis was wel wat onderbemeubeld en de huisraad was ook het minimum (bvb, 6 lepels en 6 borden...). Gelukkig hebben we zeer goedkoop een aantal meubels en glazen/bestek/enz... op de kop kunnen tikken via kringloopwinkels. En Karin (vorige huisbazin) deed ook wat spulletjes weg. Zo wordt het dan toch wat huiselijker en gezelliger en ook een stuk praktischer.  Ik beloof binnenkort een reeks foto's te posten van de rest van het huis.

We hebben de omgeving al een beetje verkend, en daar kwam enig klim- en klauterwerk bij kijken, dus daar kan ik wel al wat beelden van laten zien!

Hällsvik haven

Benjamin on the rocks

Hier naar beneden en dan het hoekje om

Langs hier zijn we gekomen....

En weer omhoog

Eindelijk zomer!

Radisson blue Riverside

We zijn nog altijd in de overgangsfase tussen twee huizen, dus het zigeunerleven gaat nog even verder. Gelukkig moeten we niet in een tent onder een brug slapen of in een illegaal geparkeerde caravan. Neen, we hebben de luxe om in een hotel te blijven. Alle dagen uitgebreid ontbijt en een fitness- en saunaruimte ter beschikking. Daar mag ik zeker niet over klagen.

Maar je moet leven uit je valies - die amper onder het bed past, want de Scandinavische hotelkamers staan nu niet echt bekend om hun overtollige ruimte. Privacy is ook een minpuntje, je weet niet wanneer de 'roomcleaning' zal langskomen, en de kans is groot dat het samenvalt met het moment dat je net op de wc zit of onder de douche staat. Dus op mijn gemak ben ik niet echt totdat dat achter de rug is. 

De buurt waar het hotel ligt - 'Lindholmen' - is enorm saai. Veel bistro's zijn alleen open voor een lunch en cafés zijn er ook niet in een straal van een paar kilometers. We hadden op voorhand gedacht dat we de ferry over de rivier zouden nemen naar het centrum, maar B is na een dag werken zo moe dat we er de energie niet meer voor hebben.

Het hotel heeft een gezellig dakterras met jacuzzi, maar we zijn hier in Zweden en de zomer is blijkbaar op vakantie in een ander deel van Europa. De graden komen niet boven de 18 en met bewolking is dat wat fris om op de 11e verdieping in de wind te zitten. Gelukkig had ik gisteren en vandaag wel een paar uurtjes zon en kon ik zelfs in t-shirt en short 'loungen'.

Morgen checken we uit en reizen door naar Helsingborg voor ons congres. Het zal een gepuzzel worden om onze valiezen weer in de auto te krijgen, die nog goed gevuld is met andere spullen, zoals picknicktassen (voor lunch congres), ons beddengoed en handdoeken, kleren en schoenen voor congres en een derde valies met alle spullen die ik de laatste dag van ons verblijf in Lilleby nog moest inpakken (klein huisraad, oplaadkabels, i-pads, schoenen, een laatste lading was die nog gestreken moet worden...). 

Gelukkig rijden we niet met een deux-chevaux'ke.

Naar Toscane met Vacansoleil! Deel 2

Zaterdag 17 Juni - Campiglia Marittima (C.M.)

In Toscane zijn de middeleeuwse dorpjes dik bezaaid. Omdat ze zo dicht bij elkaar liggen kan je er gemakkelijk een paar per dag bezoeken. Maar omdat het zo warm is ontwikkelden we een meer praktische strategie: elke dag op 't gemakje ontbijten, luieren, lezen, een ijsje eten, in de namiddag een lichte zelfgemaakte salade eten, nog wat meer luieren en lezen en ons tegen 17u klaar maken om een dorp te gaan verkennen. Tijd genoeg, want de avonden zijn lang en de Italianen zijn gewend aan laat tafelen. We passen ons graag aan!

Het eerste dorpje dat we ontdekken ligt op amper 11 kilometer van de camping. De weg ernaartoe is kronkelend en Campiglia Marittima ligt te fonkelen op de top van een heuvel. Ik kan het niet laten om Benjamin voor de zoveelste keer te doen stoppen voor het nemen van een foto van de omgeving.

Voor de winkeltjes of horeca moet je niet naar C.M., want die zijn er amper. Wel kan je via de smalle steegjes naar de ruïne van een burcht waar je beloond wordt met een panoramisch uitzicht op de omliggende heuvels en dalen.

              

 

              

 

Zondag 18 Juni - Suvereto

Tweede dorpje aan de beurt is Suvereto - op 16 km van de camping. Suvereto staat op de “I Borghi Piú belli d’Italia”, een lijst met de mooiste dorpjes van Italië. Het ligt net als Campiglia Marittima op een wijnroute. En dat is onmiskenbaar duidelijk. Achter elke bocht kom je een nieuwe wijngaard of wijndomein tegen en de wijnwinkels zijn ook niet te tellen. Een heel mooi landschap om door te rijden. Cipressen lijnen de opritten naar villa's af en de zilverkleurige olijfbomen en frisgroene druivenranken koesteren zich in de zon.

Suvereto is super gezellig en het is heerlijk de middeleeuwse straatjes te verkennen. Je weet nooit wat je achter de volgende hoek kan verwachten. We doen mooie ontdekkingen. Vooral de kloostergang van St. Franciscus (1288) maakt veel indruk op me. Dit verborgen juweeltje kan zonder problemen dienen als filmsetting voor de sequel van 'De naam van de roos' (een film gebaseerd op het boek van de Italiaanse schrijver Umberto Eco).

kloostergang van St. Franciscus

                 

 

Uitzicht vanuit Suvereto

Naar Toscane met Vacansoleil! Deel 1

San Vincenzo

Donderdag 15 Juni

Na een korte vlucht van Gothenburg naar Pisa komen we aan in het zonnige Italië! Al vanop de parking waar we de huurwagen afhalen valt het me op hoe lekker de planten en bloemen hier ruiken! Heerlijke geuren die mijn neus strelen, het zal een terugkerend fenomeen worden gedurende heel de vakantie die ik er graag bij neem.

Met ons Fiat'je tuffen we naar San Vincenzo, het dorp naast de camping. Omdat we een geweldige honger hebben bestellen we er onze eerste (en zeker niet laatste) pizza en die heeft het formaat van een ronde bijzettafel! Met zicht op de blauwe zee smaakt die overheerlijk.

Via een lange mooie laan komen we aan de receptie van camping Park Albatros waar we gelukkig niet te lang moeten wachten om in te checken. We kunnen ook handdoeken en beddengoed huren, wat handig is na onze vlucht. Met de auto rijden we tot aan onze Waikiki stacaravan waar we blij zijn met de airconditioning die staat te blazen en de extra slaapkamers (3 in totaal) waar we gauw onze spullen neerzetten. Alles ziet er prima uit. De microgolfoven zal van pas komen en we zetten alvast ijsblokjes in de diepvriezer.

We gaan nog even terug naar San Vincenzo voor een aantal boodschappen in de Coop (veel water en frisdranken!). Als die allemaal zijn uitgepakt trakteren we onszelf op een drankje die we op het houten terras van de stacaravan vlot naar binnen laten glijden. De vakantie kan beginnen!

Vrijdag 16 Juni

Camping Albatros

Dag 1 van de vakantie begint meestal met een wandelingetje naar de campingwinkel voor een lekker vers broodje. Een confituur'tje uit de streek en wat vers fruit past er goed bij! Na ons ontbijtje en een beetje lezen gaan we naar de fietsenverhuur want de camping is best groot en onze stacaravan ligt op een behoorlijke afstand van de winkel en zwembaden. We nemen 2 fietsen voor de week en dat is een wijze beslissing, want we zullen er nog veel gebruik van maken op en buiten de camping.

Het is heerlijk luieren aan de stacaravan. De prachtige bomen op de camping geven verkoeling en het tsjirpen van de cicaden boven ons hoofd maken het Zuiderse vakantiegevoel compleet. Na een paar uurtjes fietsen we naar de Plazza van de camping voor 1 van de beste afhaal ijsjes die ik ooit al gegeten heb. De Italianen weten hoe ze gelato moeten maken.

Het ijsje is spijtig genoeg veel te snel op. Dus zoeken we een andere verkoeling en rijden met de fiets uit de camping. Aan de overkant van de straat parkeren we onze fiets en lopen een klein eindje te voet door het natuurpark van Rimigliano naar de zee. Er is geen natuurlijke zonwering op het strand en we hebben geen parasol dus heel lang houden we het niet uit op het hete strand. Maar het blauwe heldere water is een heerlijke verkoeling!

Rond 17u is het nog steeds super warm, maar we hebben wel eens zin om onze beentjes te strekken en lopen een tiental kilometer. Erna is de zwembroek snel gevonden en haasten ons naar het zwembad waar we nog een half uurtje kunnen plonsen. Spijtig genoeg sluit het waterpark al om 19u, wat bij 30 graden toch wat vroeg is.

We sluiten de avond af op het gezellige Plazza waar (elke avond) live muziek speelt en de heerlijkste cocktails aan redelijke prijzen worden geserveerd. Zalig, onder de warme sterrenhemel met indrukwekkende Parasol dennen boven ons hoofd.

Camping Albatros

Laan naar de camping

Plazza van de camping

Het Olympische zwembad van de camping

Naar Toscane met Vacansoleil! Proloog

La Bella Italia heeft zijn naam alle eer aangedaan. Toscane stond al enkele jaren op mijn verlanglijstje en dankzij Vacansoleil was het afgelopen maand dan eindelijk zover! 10 heerlijke dagen in het zacht glooiende landschap van het veelzijdige Toscane. In alle opzichten is onze vakantie beter meegevallen dan ik had gedacht.

De natuur is echt zo prachtig als de promotionele vakantiefolders beloven. Het ijs is echt het beste ter wereld. Het klimaat is zacht en de botanische geuren zoet. Op bijna elke heuvel ligt een perfect bewaard gebleven dorp die je terug katapulteert naar de Middeleeuwen.

Verwacht je de komende dagen aan een reisverslag waarin ik je meeneem naar enkele van de leukste plaatsjes in West-, Zuid- en Centraal Toscane.

"Gustoso e godere!!!"
(smakelijk en geniet)

Hyperkinetische eekhoorn deel 2

Phew... het inpakken en ophalen van onze spullen is achter de rug. Van 8 tot 11u heb ik onze 2 Zweedse verhuizers meegeholpen (hyperkinetische eekhoorn deel 2). En ze wisten van aanpakken - altijd leuk om met mensen samen te werken die weten wat ze doen. Thomas was het brein en deed al het papierwerk, meer dan 50 dozen, alstublieft! Waar komt al dat gerief vandaan? En Stefan was de brute kracht, amai, die moet op het einde van de dag niet meer naar de gym gaan. 2 dozen tegelijk achteraan tegen zijn rug, hopla en we zijn ermee weg.

Nogmaals, we hebben teveel spullen. Op 2 jaar is er toch weeral veel bijgekomen. Een mooi grootmoederservies van een Zweedse vriendin, een paar Zweedse spulletjes zoals Dala paardjes en Scandinavisch design Broste Copenhagen en House Doctor mokken, bordjes en schoteltjes....We hebben deze keer ook redelijk veel voeding en drank te verhuizen. En massa's douchegels en shampoo's and so on and so on....

Mijn taak het komende jaar is heel onze inboedel halveren!

Ik zal na onze verhuis (op maandag 17 Juli) beginnen met de flessen sterke drank (graptje) die door onze verhuizers met "VIP" op de doos zijn gemarkeerd (ook een graptje - denk ik).

Hyperkinetische eekhoorn

Onze reis in Toscane zit er alweer op. Ik doe mijn best om zo snel mogelijk een verslagje en foto's op de blog te zetten.

Momenteel ben ik met andere dingen bezig. Ik zit tot over mijn oren tussen de inpakdozen en Ikea zakken. Vrijdagochtend 8u komt de verhuisfirma al onze spullen ophalen om voor bijna 2,5 weken te stockeren, tot we in ons nieuw huis kunnen. Dus we leven weer eventjes als zigeuners uit onze valiezen.

Je zou denken dat ik ondertussen de verhuisprocedures al goed onder de knie heb. Maar er komt toch weer veel bij kijken. Frigo leeg, diepvries leeg, al het papierwerk, het afzeggen van voorzieningen en overal adreswijziging laten weten. Alle keuken- en kleerkasten en commodes leegmaken en uitwassen, idem voor de badkamermeubels, de wasmachine en droogkast overuren laten doen. Garage uitkuisen en poort afwassen, het gras een laatste keer afrijden en recent onkruid uittrekken. Schoenen poetsen, versleten kleren naar de kledingcontainer, het terras borstelen. Kaders en foto's van de muren, lederen zetel uitwassen de stoffen zetel stofzuigen. Ik loop rond als een kip zonder kop en heb amper de tijd om naar de wc te gaan.

Ik lijk op een eekhoorn die hyperkinetisch van het ene naar het andere springt en dan weer wordt afgeleid door iets anders. Ik ben bvb met iets in de studeerkamer bezig, leg iets weg in de keuken, hoor dat een wasprogramma gedaan is en ben op den duur buiten op het terras schoenen aan het poetsen.... Maar we geraken er wel.

Gelukkig moet ik de ruiten niet meer kuisen of de vloeren dweilen, dat wordt gedaan door een professionele kuisploeg. En dan te bedenken dat ik een echtgenoot heb die zegt "allez, zoveel werk is dat toch niet, inpakken."

Blessed are the ignorant.....

Rotsschildering uit het Bronzen tijdperk

Ik had er al verschillende keren over gelezen en afbeeldingen over gezien; de rotsschildering van Tumlehed. Tumle-watte? Hoor ik je denken.

Tumlehed is een dorp op een paar kilometer van hier. Het ligt aan de zee en er loopt een natuurreservaat door waar we vaak joggen. En er zijn ook speciale tekens op de rotsen terug te vinden die uit het Bronzen tijdperk zouden dateren (1500-500 VC). Tot gisteren heb ik de rotsschildering nooit kunnen vinden. Het wordt op geen enkele manier aangegeven - met een informatiebord ofzo - en als er iets in overvloed is in deze omgeving dan zijn het wel rotsen. Die dan ook nog eens overgroeid zijn met bomen en struiken, dus begin maar te zoeken.

In onze zoektocht naar een huis kwam ik voor een huisbezichtiging in de Hällmålningsvägen terecht. Hällmålning betekent rotsschildering. En in die straat had ik al veel gelopen op weg naar de zee. Dus ben ik meer beginnen letten op de omgeving en het viel me op dat er een paar uitgesleten padjes tussen de struiken in het bos verdwenen. De avonturier in mij is gek op on-ontdekte padjes en omdat het gisteren zo'n mooie dag was heb ik er een paar verkend. En ja hoor, na een rotsklimpartijt'je kwam ik opeens aan de befaamde wand! In heel Zweden zijn er zo maar 9 schilderingen teruggevonden.

Er is natuurlijk veel speculatie over de betekenis van de figuren. Een hert met zeer groot gewei, vissen en golven zijn te herkennen. Maar een aantal andere tekens zijn niet duidelijk. Mij lijken het instructies voor (water)wegen. Alsof er aanwijzingen worden gegeven voor het vinden van goede vis- en jaaglocaties. Een soort voorloper van de wegatlas.

Benjamin heeft dan weer het geweldige on-romantische idee dat een paar Viking kinderen gewoon voor de lol hebben gekliederd op de rots. Dan waren het in ieder geval heel 'straffe' wasco krijtjes' die ze gebruikt hebben.

6 Juni Sweden's Nationale feestdag

De details rond de betekenis en oorsprong van de Zweedse Nationale dag kan je nalezen op https://sweden.se/culture-traditions/national-day/

Wat ik hier wel even wou delen is onderstaande traditionele outfit gemaakt van 5 Ikea zakken. Want wat is er nu Zweedser dan dat?